คนที่รังแกฉัน คนที่รักฉัน

ขณะที่ค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้นห้องน้ำ ฉันยืนขึ้นมองตัวเองในกระจก มีรอยฟกช้ำชัดเจนที่ข้างใบหน้า แต่เมื่อมองลงไปที่เสื้อผ้าที่ฉีกขาด นั่นคือที่ที่มีรอยแผลและรอยฟกช้ำใหม่ล่าสุดทั้งหมด รอยแผลเป็นสีแดงสดที่ท้องน้อยเห็นได้ชัดผ่านเสื้อผ้าที่ฉีกขาด มันพาฉันย้อนกลับไปตอนที่ได้รับมันจริงๆ เมื่อสองสามปีก่อนพ่อโกรธฉันมากเพราะทำบางอย่างที่ฉันไม่ได้ทำ แต่เขาไม่ยอมฟังฉัน เขากดฉันไว้ขณะที่กรีดรอยแผลเป็นนั้นลงบนท้องฉัน ตีตราฉันไว้ตลอดชีวิตเพื่อให้ฉันรู้ว่าอย่าทำความผิดที่ไม่มีอยู่จริงนั้นอีก

ฉันได้ยินเสียงพ่อคุยกับเพื่อนในห้องอื่น เพื่อนคนเดียวกับที่เพิ่งมาเยี่ยมฉัน พวกเขากำลังหัวเราะ ดื่ม และทำเหมือนว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี ในขณะที่ฉันยังอยู่ในห้องน้ำแทบจะขยับตัวไม่ได้ ฉันเกาะอ่างล้างหน้าไว้ขณะที่มือสั่น และรู้สึกได้ถึงเลือดที่ไหลลงมาตามขา

ฉันอยากจะบอกว่านี่เป็นครั้งแรก แต่ตอนนี้ฉันคาดเดาได้แล้วว่าเมื่อไหร่ที่เพื่อนๆ ของเขาจะมาเยี่ยม เพราะมันเกิดขึ้นบ่อยมากแล้วตอนนี้

ฉันได้ยินเพื่อนคนนั้นถามว่าเมื่อไหร่ฉันจะพร้อมอีกครั้ง และพ่อบอกเขาให้แวะมาเมื่อไหร่ก็ได้ ฉันหลับตาแน่นและพยายามจินตนาการว่าฉันอยู่ที่อื่น พยายามหาที่ที่มีความสุข แต่ฉันไม่แปลกใจเลยที่หาที่ที่มีความสุขไม่เจอ ไม่มีอะไรที่มีความสุขเกี่ยวกับชีวิตฉันตอนนี้เลย

มันเป็นคืนที่ยาวนานมากแล้ว ฉันยืนอยู่ในห้องน้ำฟังพวกเขาและหวังว่าพวกเขาจะลงไปข้างล่างและห่างไปจากฉัน ฉันต้องการให้พวกเขาไปให้พ้นๆ จากฉัน

ไม่ว่าพ่อของฉันจะมีเงินมากแค่ไหน มันไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นคนฉลาดเมื่อมันเกี่ยวกับการทำตัวเหมือนมนุษย์ จริงๆ แล้ว ยิ่งเขาหาเงินได้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งเป็นมนุษย์น้อยลงเท่านั้น เขาเป็นปีศาจ แต่เขามีภาพลักษณ์ต่อสาธารณะที่ดีมากจนไม่มีใครจะเชื่อฉันถ้าฉันพยายามบอกความจริง เขามีเส้นสายดีเกินไปและเขาจะมีเพื่อนรวยๆ ทั้งหมดของเขาสนับสนุนเขา

ฉันได้ยินมาว่ามีคนโรคจิตทำงานในวอลล์สตรีทมากกว่าฆาตกรต่อเนื่องจริงๆ ในโลกทั้งใบ พวกเขาแค่เปลี่ยนทางพลังงานนั้นไปสู่การหลอกลวงคนอื่น ไม่ใช่การฆ่าคน

ถ้าฉันเกิดมาเป็นเด็กผู้ชายก็คงดี ฉันแน่ใจว่าพ่อคงจะรักฉัน เขามักพูดเสมอว่าเขาต้องการทายาทชายเพื่อสืบทอดบริษัทใหญ่ของเขา และเนื่องจากมีภาวะแทรกซ้อนหลังจากฉันเกิด แม่ของฉันจึงไม่สามารถมีลูกเพิ่มได้อีก ฉันไม่รู้ว่าทำไมเขาไม่ลองมีลูกกับคนอื่น ไม่ใช่ว่าเราหมายความอะไรกับเขา เราเป็นเพียงวิธีการไปสู่จุดหมายเท่านั้น แต่มันไม่เคยเกิดขึ้น และฉันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการเลย เขาทำให้เห็นชัดเจนมาตลอดหลายปี

การรับมือกับเขาก็ยากพออยู่แล้ว แต่ตั้งแต่แม่ของฉันเสียชีวิต มันยิ่งแย่ลงไปอีก เธอจากไปตั้งแต่ฉันอายุ 5 ขวบ และฉันไม่รู้ว่าพ่อของฉันคิดว่าฉันโง่สิ้นดีหรือเปล่า เขาอาจจะคิดอย่างนั้น แต่ฉันมีความสงสัยเกี่ยวกับการตายของแม่มาตลอด ฉันเคยเห็นรายงานอุบัติเหตุและฉันไม่คิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุ และด้วยนิสัยโมโหร้ายของพ่อ ฉันจะไม่แปลกใจเลยถ้าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

แต่ฉันรู้ว่าเขามีเพื่อนเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูงและคนในตำแหน่งสูงมากมาย ดังนั้นไม่มีทางที่เขาจะถูกลงโทษสำหรับสิ่งที่เขาทำ

ฉันเชื่อว่าเขาแย่ลงเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านไป เขาไม่เพียงแต่ทุบตีฉันเมื่อไหร่ก็ได้ที่เขาต้องการ แต่เขายังอนุญาตให้เพื่อนๆ ของเขาทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ ตราบใดที่พวกเขาจ่ายเงินให้เขาเพื่อสิทธิพิเศษนั้น และฉันทำอะไรไม่ได้เลยที่จะหยุดพวกเขา ถ้าฉันพยายาม ฉันจะถูกทุบตีหนักกว่าเดิมสองเท่า

ฉันคิดว่าฉันอาจจะทนกับสิ่งที่เขาให้ฉันได้ ถ้าเพียงแค่บางครั้งบางคราวเขาจะแสดงความรักหรือความเมตตาใดๆ กับฉัน หรือถ้าเขาแสดงให้เห็นว่าเขาใส่ใจสักครั้ง แต่ฉันไม่เคยเห็นหรือได้ยินสิ่งดีๆ สักอย่างจากผู้ชายคนนั้นเลย อย่างน้อยก็ไม่ได้มุ่งมาที่ฉัน

ฉันรู้ว่าฉันจะต้องเริ่มเตรียมตัวไปโรงเรียนในไม่ช้า และถึงแม้ว่ามันจะเป็นการพักผ่อนที่ดีจากบ้านหลังนี้ โรงเรียนก็ไม่ได้ดีกว่ามากนัก ฉันต้องคอยระวังตัวที่นั่นด้วยเช่นกัน มีกลุ่มหนึ่งโดยเฉพาะที่เกลียดฉัน แต่ฉันไม่รู้ว่าทำไม พวกเขาแค่คิดว่าฉันจะเป็นเป้าหมายของพวกเขาวันหนึ่งและนั่นก็คือทั้งหมด

ฉันใช้ชีวิตอยู่ในความกลัวและความทุกข์ทรมานตลอดเวลาไม่ว่าจะไปที่ไหน ต้องสวมเสื้อผ้าที่ซ่อนรอยฟกช้ำและแผลเป็นที่เต็มไปทั่วร่างกาย

แต่วันนี้ ฉันกำลังตั้งตารอวันนี้จริงๆ

เรากำลังจะมีนักเรียนย้ายเข้ามาใหม่สองสามคน และฉันรู้ว่าหนึ่งในนั้นเป็นเด็กที่ฉันเรียนมัธยมต้นด้วยกัน เขาเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของฉันที่นั่นและทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยจริงๆ ฉันจะหนีไปที่บ้านของเขาทุกครั้งที่ฉันทนพ่อไม่ไหวและเมื่อเขากำลังบ่นวนไปวนมา พ่อแม่ของเขาใจดีกับฉันเสมอ แต่เขาไปเรียนมัธยมปลายที่อื่นและเราขาดการติดต่อกัน แต่ตอนนี้เขากำลังย้ายมาที่โรงเรียนของฉัน ฉันไม่ได้เจอเขามาสองสามปีแล้วและฉันหวังว่าเขาจะจำฉันได้ แต่ฉันไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับอีกสองคนที่กำลังมาโรงเรียนของเรา

ฉันหวังว่าเขาจะยังเป็นเด็กคนเดิมที่ฉันรู้จัก ฉันหวังว่าเรายังคงเป็นเพื่อนกันได้ แต่ฉันมีความรู้สึกกัดกินในท้องว่ามันจะไม่เหมือนเดิม จะเป็นไปได้อย่างไร? ตอนนี้เราอยู่ในโรงเรียนมัธยมปลายแล้วและชื่อเสียงคือทุกสิ่ง

เขาอาจจะมีชื่อเสียงที่ดี เราทุกคนรู้ว่าฉันไม่มี ฉันไม่มีเพื่อนและไม่มีใครให้พึ่งพาเมื่อฉันต้องการความช่วยเหลือ ฉันไม่แน่ใจว่าวันนี้จะนำอะไรมาให้